Truus
=
Truus

Truus = Truus in de pers

Truus = Truus

Achtergrond-
informatie

Ben jij Truusoloog?

Gastenboek

FAQ

Home

Sitemap

Truus de Wit irriteert en vermaakt

Artikel uit het Algemeen Dagblad van 10 april 1999 geschreven door Henk Langerak

Ze is een mysterie, een netcelebity, een Nederlands internetfenomeen. Slechts enkelen kennen haar ware identiteit. Truus de Wit bestaat alleen op internet, en dan nog voornamelijk in de nieuwsgroep nl.eeuwig.september. Met haar one-liners, zonder interpunctie, als antwoord op berichten die haar niet aanstaan of anderszins raken, maakte zij zich gehaat en geliefd tegelijk.
Er zijn mensen die haar bloed wel kunnen drinken en tegerlijk is er een grote groep die Truus op handen draagt. Er is zelfs een fanclub voor haar opgericht en nu is er ook een boek, geschreven door Margot lagendijk, onder de veelzeggende titel Truus = Truus.
Die titel is het antwoord dat Truus de Wit geeft aan iedereen die tracht haar over te halen de schuilnaam op te geven. Talloze pogingen zijn er gedaan; ze liepen allemaal op niets uit. De aandacht voor Truus is begrijpelijk, omdat ze de schrijvers en meelezers in nl.eeuwig.september (daarvoor in nl.misc) voortdurend prikkelt.
Als iemand te veel technische taal verkoopt, dweept met een bepaald programma of protocol dan kan hij van Truus het antwoord 'nerd' krijgen. Toen iemand bij wijze van grap een bericht achterstevoren had getikt reageerde Truus met 'dreN'. Wie onzinnige teksten schrijft, seksistische opmerkingen maakt of racistische uitingen doet, krijgt van Truus als antwoord:'schoenveters gaan hard', of alleen : 'weer veters'. Waarmee ze bedoelt de hersenen kennenlijk zijn aangetast door het roken van schoenveters. Kom bij Truus ook niet aan Rotterdam, want dan schrijft ze: 'Rotterdam is wereldstad'. Als iemand haar complimenteert, haar virtueel omhelst, schrijft ze: 'Ongewenste intimiteiten'. En wie haar korte boodschappen verkeerd uitlegt krijgt 'beter lezen' naar het hoofd geslingerd. Lange berichten kan ze niet uitstaan. 'Regels te lang' schrijft ze dan. En wie haar opmerkingen weer veel te kort vindt, ziet de boodschap 'veel woorden vaak niet nodig' verschijnen.
Omdat Truus vaak met dezelfde reacties komt, is weleens gedacht dat het om een computerprogrammaatje gaat dat antwoorden genereert op basis van een aantal uitdrukkingen, maar dan reageert Truus toch ineens weer zo persoonlijk dat die gedachte weer wordt opgeheven.
Het boek van Margot Lagendijk geeft meer inzicht in de wereld van de Nederlandse nieuwsgroepen van internet, dan in die van Truus de Wit. Ook zij slaagt er niet in het mysterie Truus te doorgronden. Tegelijkertijd weet ze weer zoveel van Truus - ook wat ze denkt - dat je ook haar er bijna van gaat verdenken dat ze of Truus is, of weet wie zij is. Want ook Lagendijk is al jaren in de nieuwsgroepen vertegenwoordigd. Ze heeft in elk geval Truus intensief gevolgd en veel van haar onthouden of bewaart.
Zo blijkt dat Truus inmiddels 36 jaar is, in Rotterdam woont, wodka drinkt en al sinds 1993 in nieuwsgroepen opduikt. Pogingen om haar onschadelijk te maken zijn allemaal mislukt, imitators ontmaskerd en aan de aanmoedigingen om virtuele zelfmoord te plegen geeft Truus geen gehoor.
Ooit is ze, per e-mail, geintervieuwd door Ewin van der Zande van het online 'tijdschrift' Shift. Een doel of functie zegt ze met haar optreden niet te hebben. 'Ben geen maatschappelijk werkster'.
Haar korte antwoordn zonder werkwoordsvormen doen denken aan het woordgebruik van Jerommeke uit de strip Suske en Wiske, maar wie oppert dat zij daar wel de zus van moet zijn, krijgt als antwoord: 'Heb geen broer'.
Terwijl niemand zich druk maakt over de identiteit van alle andere gebruikers van nieuwsgroepen, blijft die van Truus intrigeren. 'Volgens mij is Truus een gehandicapte vent, die de hele dag het huis niet uitkomt en alle tekst moet intikken met een wattenstaafje dat ie in z'n mond houdt, of dat elke ochtend op zijn voorhoofd wordt gebonden', schrijft iemand. Truus reageert meteen: 'Gaat met tandenborstel'.
Margot Lagendijk, die Truus = Truus in zijn geheel op internet publiceert (een papieren versie kost 23,15 gulden), constateert dat Truus het laatste jaar wat minder is gaan posten.
Ze logt ook niet meer dagelijks in. Deels komt dat omdat Truus zich niet te veel wil herhalen, deels doordat de gemeenschap in nl.eeuwig.september aan het veranderen is en deels doordat het aantal geposte berichten alsmaar groeit en het daardoor moeilijker wordt de schrijvers een spiegel voor te houden.
"Je kon in de begindagen moeilijk om Truus heen. Met honderden berichten per dag is het een stuk moeilijker om als individu op te vallen", schrijft Lagendijk.
Toch is Truus de Wit nog lang niet verdwenen. Op e-mail reageert ze nog altijd. Wie haar vraagt wat ze van het boek vindt, krijgt als antwoord 'te veel eer' of: 'ben geen fenomeen'.
En zou het zo langzamerhand toch niet eens tijd worden de mythe te ontzenuwen? Waarom dat alias, en is het wel een alias? Wie zulke vragen stelt, kent het antwoord eigenlijk al: Truus = Truus.